De uitspraak van Friedrich Nietzsche over chaos, stilte en het ontstaan van iets nieuws past eigenlijk precies bij wat er tijdens de retraites gebeurt.
Veel vrouwen komen binnen met een hoofd vol stress, spanning en onrust. Vaak omdat ze onderweg zijn kwijtgeraakt wat voor hén belangrijk is. In plaats daarvan dragen ze wat anderen belangrijk vinden: verwachtingen, verantwoordelijkheden, rollen die ze op zich hebben genomen.
Tijdens de retraite komt die innerlijke chaos langzaam aan het licht. In de stilte krijg je de ruimte om die onder ogen te zien. Om dieper te kijken dan wat zich aan de oppervlakte laat zien.
Onder die chaos ligt vaak meer. Oude ballast die losgelaten wil worden. Maar ook iets anders: het besef van wat voor jou werkelijk belangrijk is en waar je in het leven aan voorbij bent gegaan.
Als daar ruimte voor komt, verandert er iets.
Er komt energie vrij.
Je voelt je opener en vrijer.
En in die ruimte ontstaat iets nieuws:
ruimte om opnieuw te creëren…
en weer te dromen.